انجمن یوسی ایران

| |

انجمن تخصصی موبایل - انجمن یوسی ایران

 گذرواژه خود را فراموش کرده اید؟
 Register

عناوین امروز

دیدن: 93|پاسخ: 6

[ دیگر ] چند مناظره از امام محمد باقر علیه السلام

[کپی کردن لینک]
  United States
  • تشکر شده 166 بار
  • تشکر کرده 0 بار
زمان پست: 16-10-14 01:28:38 از گوشی موبایل
| نمایش تمام پست ها |حالت خوانده شده
ویرایش  naim در 16-10-14 01:54

مناظره با هشام بن عبدالملک
هشام بن عبدالملک )دهمین طاغوت اموی( در مراسم حج شرکت کرد،وقتى که همراه ملازم آزاد شده اش به نام »سالم« وارد مسجدالحرام گردید،دید امام باقر )علیه السلام( در گوشه اى از مسجد نشسته )و مردم در اطراف او براى سؤال به گردش آمده اند(سالم به هشام گفت:»این شخص،محمد بن على )امام باقر )علیه  السلام( ( است.«هشام پرسید:همان کسى که مردم کوفه شیفته ى او شده اند؟سالم پاسخ داد: آری.هشام گفت: نزد او برو و به او بگو امیرمؤمنان )هشام( می پرسد در روز قیامت،مردم تا آن هنگام که از حساب خدا فارغ گردند،چه می خورند و می نوشند؟سالم نزد امام باقر )علیه السلام( آمد و همین سؤال را از جانب هشام، مطرح کرد.
امام باقر )علیه السلام( در پاسخ فرمودند:مردم در روى زمین محشور می شوند آن زمین همانند گرده ى نانى است و چشمه هایى از آب در آن وجود دارد،از آن ها می خورند و مینوشند.هشام وقتى که این جمله را شنید،پیش خود پنداشت که بر امام چیره شده است،به سالم گفت: » نزد او برو و بگو: آن ها آن چنان در قیامت به بلا و غوغاى محشر مشغولند که خوردن و آشامیدن را فراموش خواهند کرد.«
سالم همین سؤال را از امام )علیه السلام( نمود، امام )علیه السلام( فرمودند:اگر چنین باشد، لازم میشد که آن ها که در میان آتش دوزخ هستند، مشغولتر و فراموشکارتر گردند و اصلاً به یاد خوردن و نوشیدن نیفتند، با این که خداوند در قرآن از قول دوزخیان می گوید که به بهشتیان می گویند:» أَفِیضُواْ عَلَیْنَا مِنَ الْمَاء أَوْ مِمَّا رَزَقَکُمُ اللّهُ؛ مقدارى آب یا از آن چه خدا به شما روزى داده به ما ببخشید.بنابراین آن ها در همان حال سخت،از خوردن و نوشیدن غافل نمی گردند.
هشام وقتى که این پاسخ را شنید،درمانده شد و دیگر سؤال نکرد.
مناظره اى دیگر
امام باقر )علیه السلام( یکى از شاگردان به نام »ابوالجارود« را واسطه قرار داد تا مناظره ى زیر را با منکران پسر بودن حسن و حسین )علیهماالسلام( نسبت به پیامبر )صلى الله علیه و آله( انجام دهد.
ابوالجارود در محضر امام به ایشان گفتند: بنى امیه و پیروانشان اعتقاد به اینکه حسن و حسین )علیهماالسلام( پسران پیامبر )صلى الله علیه و آله( هستند، را انکار می کنند.
امام باقر )علیه السلام( در پاسخ او گفتند: در ردّ آن ها،چگونه با آنان مناظره کردی؟
ابوالجارود گفت: به آن ها گفتم؛خداوند در قرآن می فرماید:
» وَ مَن ذُرِیَتِهِ داوُد وَ سُلَیمان ... وَ زَکَرِیا وَ یَحیى وَ عیسى ...؛ و از دودمان ابراهیم، داود وسلیمان ... و زکریا و یحیى و عیسى و ... است. «
عیسى )علیه السلام( که پدر نداشت، خداوند از طریق مادرش مریم)علیهاالسلام(، او را از فرزندان ابراهیم دانسته است.
و نیز بر آن ها دلیل آوردم به آیه ى مباهله که خداوند می فرماید:
» قُل تَعالوُا ند ابنائنا و ابنائکم و نسائنا و نسائکم ...؛ بگو بیاید ما فرزندان خود را، شما هم فرزندان خود را، ما زنان خود را, شما نیز زنان خود را دعوت به مباهله کنیم ...
پیامبر )صلى الله علیه و آله( طبق فرمان این آیه، حسن و حسین )علیهماالسلام( را به عنوان پسران خود براى مباهله با گروه مسیحى آورد.
امام باقر )علیه السلام( فرمودند: آن ها چه گفتند؟
ابوالجارود گفت: آنها گفتند: گاهى فرزند دختر، فرزند به حساب می آید ولى نه فرزند صلبى ) که از نسل او حساب شوند(.
امام باقر )علیه السلام( رو به ابوالجارود کردند و گفتند: اى ابوالجارود، سوگند به خدا آیه اى از قرآن می آورم که از آن فهمیده می شود که حسن و حسین )علیهماالسلام( فرزندان رسول خدا )صلى الله علیه و آله( از صلب او بودند، و جز کافر کسى قدرت انکار آن را ندارد.
ابوالجارود با شگفتى گفت: آن آیه کدام است؟
امام باقر )علیه السلام( فرمودند: در قرآن می خوانیم:
» حُرِّمَتْ عَلَیْکُمْ أُمَّهَاتُکُمْ وَبَنَاتُکُمْ وَأَخَوَاتُکُمْ ـ ... ـ َحَلاَئِلُ أَبْنَائِکُمُ الَّذِینَ مِنْ أَصْلاَبِکُمْ ؛حرام شده است بر شما مادرانتان؛ دخترانتان و خواهران ... و همچنین همسر هاى پسرانتان که از صلب )نسل( شما هستند.
اى ابوالجارود از منکران بپرس، آیا ازدواج رسول خدا )صلى الله علیه و آله( با همسران حسن و حسین )علیهماالسلام( جایز است؟ اگر در پاسخ گفتند: آری، دروغ می گویند، و اگر گفتند: جایز نیست، ثابت می شود که سوگند به خدا حسن و حسین )علیهماالسلام( پسران صلبى پیامبرند، و همسران آنها بر آن حضرت حرام نبودند مگر به خاطر پیوند صلبى حسن و حسین )علیهمالسلام( که با پیامبر )صلى الله علیه و آله( دارند.
مناظره با اسقف مسحیان
دربار هشام براى ابراز عظمت علمى پیشواى پنجم محیط مساعدى نبود،ولى از حسن اتفاق، پیش از آنکه امام  شهر دمشق را ترک گویند، فرصت بسیار مناسبى پیش آمد که امام براى بیدار ساختن افکار مردم و معرفى عظمت و مقام علمى خود به خوبى از آن استفاده نمود و افکار عمومى شام را منقلب ساخت.
ماجرا از این قرار بود:  هشام دستاویز مهمى براى جسارت بیشتر به پیشگاه امام پنجم )علیه السلام( در دست نداشت، ناگزیر با مراجعت امام پنجم )علیه السلام( به مدینه موافقت کرد. هنگامى که امام )علیه السلام( همراه فرزند گرامى خود از قصر خلافت خارج شدند، در انتهاى میدان مقابل قصر با جمعیت انبوهى روبرو گردید که همه نشسته بودند. امام از وضع آنان و علت اجتماعشان جویا شد. گفتند اینها کشیشان و راهبان مسیحى هستند که در مجمع بزرگ سالیانه ى خود گرد آمده اند و طبق برنامه ى همه ساله منتظر اسقف بزرگ می باشند تا مشکلات علمى خود را از او بپرسند. امام )علیه السلام( به میان جمعیت تشریف برد به طور ناشناس در آن مجمع بزرگ شرکت فرمود. این خبر به هشام گزارش داده شد. هشام افرادى را مأمور کرد تا در انجمن مزبور شرکت نموده از نزدیک ناظر جریان باشند.
طولى نکشید که اسقف بزرگ که فوق العاده پیر و سالخورده بود، وارد شد و با شکوه و احترام فراوان، در صدر مجلس قرار گرفت.  آنگاه نگاهى به جمعیت انداخت، سیماى امام محمد باقر )علیه السلام( توجه وى را به خود جلب نمود، رو به امام

مشاهده کنندگان

  United States
  • تشکر شده 166 بار
  • تشکر کرده 0 بار
 نویسنده| زمان پست: 16-10-14 01:30:04 از گوشی موبایل
| نمایش تمام پست ها
از ما مسیحیان هستید یا از مسلمانان؟ امام پاسخ دادند:از مسلمانان.
اسقف پرسیدند:از  دانشمندان آنان هستید یا افراد نادان؟ امام در جواب فرمودند: از افراد نادان نیستم.
بزرگ مسیحیان سؤال کرد:  اول من سؤال کنم یا شما می پرسید؟
حضرت باقرالعلوم )علیه  السلام( فرمودند: اگر مایلید شما سؤال کنید.
اسقف پرسید: به چه دلیل  شما مسلمانان ادعا می کنید که اهل بهشت غذا می خورند و می آشامند ولى مدفوعى ندارند؟ آیا براى این موضوع، نمونه و نظیر روشنى در این جهان وجود دارد؟
حضرت فرمودند: بلی،  نمونه ى روشن آن در این جهان جنین است که در رحم مادر تغذیه می کند ولى مدفوعى ندارد!
کشیش مسیحیان با تعجب  پرسید: عجب! پس شما گفتید از دانشمندان نیستید؟! امام فرمودند: من چنین نگفتم، بلکه گفتم از نادان نیستم!
اسقف فکرى کرد و گفت:  سؤال دیگرى دارم.  به چه دلیل عقیده دارید که میوه ها و نعمتهاى بهشتى کم نمی شود و هرچه از آنها مصرف شود، باز به چه حال خود باقى بوده کاهش پیدا نمی کنند؟ آیا نمونه ى روشنى از پدیده هاى این جهان می توان براى این موضوع ذکر کرد؟
امام فرمودند: آری، نمونه ى روشن آن در عالم محسوسات آتش است. شما اگر از شعله ى چراغى صدها چراغ روشن کنید, شعله ى چراغ اول به جاى خود باقى است و از آن به هیچ وجه کاسته نمی شود!...
اسقف هر سؤال مشکلى به نظرش می رسید، همه را پرسید و جواب قانع کننده شنید و چون خود را عاجز یافت، به شدت ناراحت و عصبانى شد و گفت: » مردم! دانشمند والا مقامى را که مراتب اطلاعات و معلومات مذهبى او از من بیشتر است، به اینجا آورده اید تا مرا رسوا سازد و مسلمانان بدانند پیشوایان آنان از ما برتر و داناترند؟! به خدا سوگند دیگر با شما سخن نخواهم گفت و اگر تا سال دیگر زنده ماندم، مرا در میان خود نخواهید دید!« این را گفت و از جا برخاست و بیرون رفت!
مناظره ى امام باقر )علیه السلام( با فرقه هاى مذهبی
همان طور که گفته شد در دوران امامت حضرت باقر )علیه السلام( فرقه هاى مذهبى و گروه هاى سیاسى و مذهبى متعددى مانند: معتزله، خوارج و مرجئه فعالیت داشتند و امام باقر )علیه السلام( همچون سدى استوار در برابر نفوذ عقائد باطل آنان ایستادگى می نمود و طى مناظراتى که با سران این گروه ها داشت، پایگاه هاى فکرى و عقیدتى آنان را درهم می کوبید و سستى عقایدشان را با دلایل روشن ثابت می کرد.
در این جا به عنوان  نمونه گفتگوى آن حضرت را با »نافع بن ازرق«، یکى از سران خوارج، از نظر خوانندگان محترم می گذرانیم:
روزى »نافع« به حضور امام رسید و مسایلى از حرام و حلال پرسید. امام به سؤالات وى پاسخ داد و ضمن گفتگو فرمودند:
به این مارقین )از دین خارج شدگان( بگو: جرا جدایى از امیرمؤمنان )علیه السلام( را حلال شمردید، در صورتى که قبلاً خون خویش را در کنار او و در راه اطاعت از او نثار می کردید و یارى او را موجب نزدیکى به خدا می دانستید؟!
امام افزودند: آنان خواهند گفت که او در دین خدا حَکَم قرار داد. به آنان بگو: خداوند در شریعت پیامبر )صلى الله علیه و آله( خود در دو مورد دو نفر را حکم قرار داده است؛ یکى در مورد اختلاف میان زن و شوهر است که می فرماید:
» و اگر از جدایى و شکاف میان آنها بیم داشته باشید، داورى از خانواده ى شوهر و داورى از خانواده ى زن انتخاب کنید )تا به کار آنان رسیدگى کنند( اگر این دو داور تصمیم به اصلاح داشته باشند، خداوند کمک به توافق آنها می کند )زیرا( خداوند دانا و آگاه است«.
دیگر داورى » سعد بن معاذ« است که پیامبر اسلام او را میان خود و قبیله ى » بنى قریظه« حکم قرار داد، و او هم طبق حکم خدا نظر داد. آنگاه امام )علیه السلام( افزود: آیا نمی دانید که امیرمؤمنان)علیه السلام( حکمیت را به این شرط پذیرفت که دو داور بر اساس حکم قرآن داورى کنند و از حدود قرآن تجاوز نکنند و شرط کرد که اگر بر خلاف قرآن رأى بدهند، مردود خواهد بود؟ وقتى که به امیرمؤمنان)علیه السلام( گفتند: داورى که خود تعیین کردى بر ضرر تو نظر داد، فرمود: من او را داور قرار ندادم، بلکه کتاب خدا را داور قرار دادم. پس چگونه مارقین حکمیت قرآن و مردود بودن خلاف قرآن را گمراهى می شمارند، اما بدعت و بهتان خود را گمراهى به حساب نمی آورند؟!
»نافع بن ازرق« با شنیدن این بیانات گفت: به خدا سوگند این سخنان را نشنیده بودم و نه به ذهنم خطور کرده بود، حق همین است.
مناظره چهارم
امام صادق علیه السلام روایت می کند: »جلوی کاخ هشام بن عبدالملک بن مروان میدانی قرار داشت که در آخر آن میدان عده ای از مردم نشسته بودند، پدرم فرمود: اینان کیانند؟ دربان کاخ هشام گفت: اینان قسّیسان و رهبانان هستند و این مرد عالم آنان است که در هر سال یک روز برای آنان می نشیند و از او استفتا می کنند و او برایشان فتوا می دهد.
در این وقت، پدرم صورتش را با ردایش پیچید تا او را نشناسند، من نیز چنان کردم و به سوی جمعیِِت رفته و در بین آنان نشستیم. این خبر به گوش هشام رسید، به یکی از علمای خود امر کرد که در آن مکان حضور یابد تا ببیند پدرم چه می کند. آن مرد با تعدادی از مسلمانان به سوی ما آمده و آن دانشمند مسیحی که از فرط پیری ابروهای خود را که بر دیده اش افتاده بود با حریری بر پیشانی خود بسته بود و همه قسّیسان به او سلام کرده او را در صدر مجلس نشاندند.
اصحابش، پدرم و من او را احاطه کردیم. وقتی به حاضران نظر کرد، رو به پدرم گفت: »آیا از مایی یا از این امت مرحومه)مسلمانان(؟ پدرم فرمود: از این امت مرحومه هستم.
گفت از کدام گروهی از علمایشان یا از جهّالشان؟ پدرم فرمود: از جهّال نیستم. آن مرد مضطرب شد و گفت: آیا از تو بپرسم؟ پدرم فرمود: بپرس.
اولین سؤال
عالم مسیحی: شما ادعا می کنید که اهل بهشت می خورند و می آشامند، ولی بول و غایط ندارند؛ آیا بر این ادعای خود شاهدی از دنیا دارید؟
امام باقر علیه السلام: دلیل بر این ادعا، جنین در شکم مادر خویش است که می خورد و می آشامد ولی بول و غایط  ندارد. آن مسیحی با شنیدن این جواب به شدت مضطرب شد و رو به پدرم کرده و گفت:
  United States
  • تشکر شده 166 بار
  • تشکر کرده 0 بار
 نویسنده| زمان پست: 16-10-14 01:36:52 از گوشی موبایل
| نمایش تمام پست ها
دومین سؤال
شما مسلمانان از کجا ادعا می کنید که میوه های بهشتی کاستی ناپذیر و تر و تازه موجود و نابود نشدنی نزد اهل بهشت است؟ آیا شاهدی در دنیا وجود دارد؟
امام باقر علیه السلام: دلیل بر مدعای ما همین خاک دنیای ماست که پیوسته برقرار، تر و تازه، موجود و نابود نشدنی نزد همه اهل دنیاست.
سومین سؤال
و سؤالی دیگر می پرسم. به من خبر بده از ساعتی که نه از شب است نه از روز. امام باقر علیه السلام: آن همان ساعت بین طلوع فجر تا طلوع خورشید است که در این ساعت گرفتاران آرامش می یابند.
با شنیدن این جواب نصرانی فریادی کشید و گفت: یک مسئله باقی است. قسم به خدا که هرگز نتوانی جواب آن را بدهی. امام فرمودند: مسلماً قسم دروغ خورده ای.
سؤال آخر
دانشمند نصرانی: به من از دو مولود خبر بده که در یک روز به دنیا آمدند و در یک روز از دنیا رفتند در حالی که یکی پنجاه سال عمر کرد و دیگری صد و پنجاه سال.
امام باقر علیه السلام: آنان عزیر و عزیره بودند و چون به 25 سالگی رسیدند، عزیر سوار بر درازگوش خود از قریه انطاکیه می گذشت که دید به کلی ویران شده است، گفت: چگونه خداوند این قریه را بعد از نابودیش دوباره زنده می کند؟
با آنکه خداوند او را برگزیده بود و هدایتش کرده بود، وقتی چنین سخنی گفت خداوند بر او خشم گرفت و او را به مدت صد سال میراند به خاطر سخن ناشایستی که گفته بود و دوباره او را با درازگوش و غذا و نوشیدنیش به عینه زنده کرد.
پس نزد عزیره بازگشت ولی عزیره برادرش را نشناخت، اما مهمان او شد. فرزندان عزیر و فرزندان فرزندانش به نزد او می آمدند در حالی که او خود جوانی 25 ساله بود. عزیر پیوسته از عزیره و فرزندانش یاد می کرد و خاطراتی از آنها نقل می نمود و می گفت آنان هم اکنون پیر شده اند.
عزیره که 125 ساله بود گفت: من جوانی در 25 سالگی ندیدم که از جریان بین من و برادرم در ایام جوانی ما داناتر باشد، تو ای مرد ! آیا از اهل آسمانی یا از زمین؟
عزیر گفت: ای عزیره من عزیرم که خداوند بر من خشم گرفت و به خاطر سخن ناهموارم صد سال میراند تا هم مجازاتم کرده باشد و هم بر یقینم بیفزاید و این همان درازگوش و غذا و نوشیدنی من است که با آن از منزل خارج شده بودم و اکنون خداوند مرا به همان صورت اعاده کرده است. عزیره سخنانش را پذیرفت. پس عزیر 25 سال دیگر با آنان زندگی کرد و بعد هر دو در یک روز از دنیا رفتند.
وقتی امام محمد باقر )علیه السلام( عالم نصرانی را رسوا می کند...
در این وقت دانای نصرانی برخاست و دیگران هم برخاستند و رو به حاضران کرد و گفت: شما کسی را آوردید که داناتر از من است و او را نزد من نشاندید تا از من هتک حرمت کند و رسوایم سازد، کسی که داناترین مسلمانان است چون به علوم ما احاطه دارد ولی ما به علوم آنان مسلط نیستیم. به مسیح سوگند که با شما یک کلمه هم سخن نخواهم گفت.«
  United States
  • تشکر شده 166 بار
  • تشکر کرده 0 بار
 نویسنده| زمان پست: 16-10-14 01:49:05 از گوشی موبایل
| نمایش تمام پست ها
ahmad30 16-10-14 01:41
بارک الله

شکرا جزیلا
  United States
  • تشکر شده 166 بار
  • تشکر کرده 0 بار
 نویسنده| زمان پست: 16-10-14 01:52:36 از گوشی موبایل
| نمایش تمام پست ها
Mahdi_Hack 16-10-14 01:33
جالبه

ای ماشالله من هنوز ادامه مطلب ارسال نکردم که شما زودتر خوندی و پاسخ دادی عجا
You have to log in before you can reply ورود | Register

قوانین امتیازات

QQ|موبایل|آرشیو|اخراجی ها|انجمن تخصصی موبایل - انجمن یوسی ایران

16-12-03 13:08 GMT+3.5 , Processed in 0.131281 sec., 37 queries .

Powered by Discuz! X3

Release 20130801, © 2001-2016 Comsenz Inc.

All rights reserved for UCIRAN Forums © 2013-2016

پاسخ سریع به بالا بازگشت به لیست